Skip to main content

Weert Blurstad

By 1 april 2016september 29th, 2019Archief Column

Door Rob van Dooren

Het gemeentebestuur zet zich in om van Weert een Blurstad te maken.
”Waat zejje?”, zult u zeggen. Inderdaad, want die blurambitie verdient enige uitleg. De bedoeling is
dat door middel van ‘blurring’ de winkelleegstand een halt wordt toegeroepen.

Blurring betekent letterlijk ‘vervagen of onzichtbaar maken’. Tegenwoordig wordt met blurring
bedoeld het combineren en vermengen van producten, diensten en/of bedrijven. Blurren is ‘hot’.
Het is echter altijd goed om bij dit soort vernieuwingen eens even terug te gaan in de tijd.

In de jaren zestig van de vorige eeuw mochten bakkers naast brood ook sigaretten en
levensmiddelen gaan verkopen. Sommigen meenden dat daarmee de revolutie was uitgebroken en
anderen dachten dat met deze verruiming de ‘zilvervloot’ kwam binnenvaren. Waar het op uit is
gedraaid weten we inmiddels. De bakker verloor het van de industriële broodbakkers en de
levensmiddelenwinkels legden het loodje tegen de supermarkten. Er kwam gelukkig nog wel iets
nieuws uit voort: De ‘warme’ bakker. Die ging weer doen waar hij goed in was en de consument
ontdekte dat kwaliteit en smaak nu eenmaal z’n prijs heeft. En de roker?… die is verworden tot
een ‘outcast’ of behoort tot de ‘happy few’ die zich het roken nog financieel kan veroorloven.

Wie goed om zich heen kijkt ziet tal van blurbedrijven. Wat denkt u van tankstations…bij
sommigen moet je de ‘pomp’ zoeken in de wirwar van producten en diensten die worden
aangeboden.

Banken zijn ook goed in blurren. Aanvankelijk was het beheren van spaargeld hun ‘core business’.
Banken ontdekten echter al snel dat met het combineren van andere producten en diensten veel
meer geld te verdienen was. Blurren werd bluffen! Ze blurden er zo op los dat ze op den duur niet
meer wisten wat ze zelf verkochten….én ze waren vergeten waar dat geld waarmee ze ‘blurden’
vandaan kwam. Enfin…de teloorgang van de banken als blurinstituten is u bekend. We betalen er
met z’n allen aan mee.

Warenhuizen behoren tot de eredivisie van het blurren. Met hun producten en diensten voorzien
ze in bijna alle behoeften van de mens. Je kunt het zo gek niet noemen of in het warenhuis is het
te vinden. De meeste warenhuizen verhuren ook ruimte aan andere winkels (de winkel in een
winkel, de superblur). En laat het nou net de warenhuizen zijn die omvallen of vechten voor hun
voortbestaan!

Blurring het wondermiddel voor de binnenstad? Dat is zeer de vraag. Waarschijnlijk een trend die
binnen een paar jaar weer over gaat…….maar wat dan?
Wellicht is het tijd voor de terugkeer van de ‘kleine middenstand’. Terug van (bijna) weggeweest.
De vakspecialist en de ambachtsman/vrouw. Ondernemers met hart voor de zaak. Met liefde voor
het vak en respect voor de klant. Ondernemers met kennis van zaken. ‘Koop bij de man die ook
repareren kan’. U kent die slogan vast nog wel. Milieuvriendelijk, duurzaam en uiteindelijk ook nog
goedkoper. Over innovatie gesproken!

Een verstandig gemeentebestuur zet met haar beleid in op lokale ondernemerskracht en lokale
ondernemers. Zij zijn het fundament van het winkelhart. Zij zijn gericht op continuïteit en zorgen
voor structurele werkgelegenheid. De Weerter binnenstad van toen als stad van de toekomst,
maar dan in een nieuw jasje. Ook dàt is innoveren. En blurring dan?..Wie teveel blurt maakt
zichzelf onzichtbaar!

Rob van Dooren

Rob van Dooren

Leave a Reply