Skip to main content
Archief Column

Uitdaging

By 1 augustus 2016september 29th, 2019No Comments

Door Huub van den Brand

Technologische ontwikkelingen die geleid hebben tot verbetering van de massacommunicatie, hebben het mogelijk gemaakt voor verkiezingskandidaten en activisten om de partijen te omzeilen.  In het verleden speelde de partij een belangrijke rol in de communicatie met de kiezers.  De organisatie communiceerde rechtstreeks, verspreide literatuur, en hield politieke bijeenkomsten om hun boodschap aan de kiezers over te brengen. En dat alles om alleen maar de partij de grootste te laten worden, dus macht vergaren.

Deze rol is inmiddels volledig achterhaald door de opkomst van de social media. Vandaag de dag staan televisie, radio en social media zoals facebook, twitter en instagram het toe om rechtstreeks met de burgers te communiceren.  De regering wil dat de burgers zoveel mogelijk zelf zaken gaan regelen. Door de opkomst van de smartphone en het ontwikkelen van allerlei apps, worden er door de burgers apps ontwikkeld die te maken hebben met buurtveiligheid, zogenaamde groepsapps. Echter de mensen die verstoken blijven van de moderne media om welke reden dan ook, moeten we daar niet bij vergeten en zullen we ze schriftelijk inlichten of we gaan ze gewoon opzoeken, b.v. in de wijken.

Niet alleen leuk, maar daardoor doen burgers dus inderdaad mee aan de maatschappij rondom hen heen. Zoals de regering het wil.
Communicatie gaat steeds sneller en we weten precies wat er in onze buurt gaande is. We doen dan mee, we denken mee en we beslissen mee, wat er in onze buurt gebeurt.

Hebben we dan nog politieke partijen nodig die vinden dat ze bij verkiezingen groter moeten worden en die dan zeggen dat ze voor ons zorgen, vooral in verkiezingstijd?
Zeggen wat je doet en doen wat je zegt, daar komt dan vervolgens niet veel van terecht. En wat erger is, we kunnen ze niet direct terug fluiten, want dat kunnen we dan pas als er weer verkiezingen zijn.

Ook huidige bestuurders van de gemeente zijn partijgebonden en dus niet echt onafhankelijk. Sommige wethouders zijn door hun partij zelfs voorgedragen, terwijl ze zich eigenlijk niet thuis voelen in hun functie, omdat ze niet voldoende kennis van die functie in huis hebben.
Daarom zou je er voor kunnen kiezen om externe kwalitatieve deskundigen te benoemen tot wethouder, zodat iedere bestuurder de juiste kennis in huis heeft en het door de gemeenteraad opgestelde raadsprogramma uitvoeren.

Hoe mooi zou het zijn,  dat je iemand, die je vertrouwt,  in de politiek hebt, die jou vertegenwoordigt en ook doet, wat hij zegt en vooral doet wat jij hem hebt opgedragen om te zeggen? En hem er direct op aan kunt spreken als hij dat niet doet? Als deze persoon lid is van een politieke partij, moet hij zich aan de afspraken binnen de partij houden en zou het aan zijn geweten kunnen knagen, omdat hij wellicht een andere mening heeft dan de partijmening of de mening van de coalitie. Dat is voor zijn en jouw gemoedsrust niet goed.

Bij een vrijsame maatschappij met vrije politiek, zou dat  niet kunnen. Mensen die hetzelfde denken en doen in één beweging, maar toch zelfstandig werken en doen, dat is vrije politiek. Zonder behept te zijn met partijpolitiek. Is dat mogelijk??? Wishful thinking?
Lijkt me een geweldige uitdaging.

mini-Huub vrije tijds1
Huub van den Brand – 08 juni 2016

Leave a Reply