Skip to main content
Archief Column

Het einde van de wijk en dorpsraden in Weert

By 1 april 2016september 29th, 2019No Comments

Door Hans Marechal

Deze onheilspellende titel durf ik wel te voeren. Het is mis met de status van deze raden in Weert. Zij voelen zich niet serieus meer genomen door de gemeente. De gemeente zegt zich hierin niet te herkennen, maar heeft geen idee hoe ze met de huidige situatie moeten omgaan.
Wijk en dorpsraden zijn in de jaren 80 en 90 ontstaan in Weert. Ze waren het antwoord op de vraag om buurtwerk en leefbaarheid in de wijken en dorpen vorm te geven. Ze werden gepositioneerd als serieuze en gelijkwaardige gesprekspartner van de gemeente, politie, Punt Welzijn en Wonen Limburg. Daarvoor werden ze beloond met subsidiemiddelen en ook spekcheques om hun wensen en dromen in de dorpen en wijken te vervullen. Later is dit vervangen door Mijn Straat Jouw Straat.

Het begin van het einde? Niet toen het werd opgetuigd, deze bureaucratische kerstboom. Enthousiasme waren ons toen nog deel, echter…! Om voor gelden in aanmerking te komen moesten jaarplannen en agenda’s opgesteld gaan worden. De bureaucratie sloeg nog verder toe, de verantwoording vooraf over wat feitelijk achteraf zou moeten. Je zadelt de raden met een administratieve rompslomp op wat achterdocht oproept bij dezelfde raden. Het serieus nemen verandert iedere keer. En als je iets niet moet doen  zijn de regels van het spel tijdens het spelen veranderen. Geheid dat je trammelant gaat krijgen.
Dan gaat communicatie een belangrijke rol spelen in het proces. Hier gaat het al jaren mis tussen onze overheid en (niet alleen) wijk en dorpsraden. Er is een heel archief beschikbaar van brieven tussen de raden (en burgers) en de gemeente. En de meeste gaan over slechte communicatie. Tenenkrommend vaak zijn de antwoorden van de gemeente op de eigenlijke roep van de raden om toch maar die serieuze en gelijkwaardige gesprekspartner te zijn. Het is heel simpel te analyseren deze communicatie, nl. de wijk en dorpsraden reageren vaak hun onvrede op basis van gevoel en de gemeente reageert hierop op basis van inhoud, anders gezegd betrekkingsniveau versus inhoudsniveau. Als ergens miscommunicatie ontstaat is het wel hierdoor. In dit geval zou ik als gemeente altijd eerst en vooral mee vibreren op gevoel van de briefschrijvers, om vervolgens als er een “match” is, proberen te leiden naar inhoud. Het is maar een tip!
En waarom is het einde van onze wijk en dorpsraden in zicht?
Onze Nationale overheid doet een dringend beroep op burgerparticipatie. Sinds deze overheid de taken op het gebied van zorg en welzijn naar de gemeente heeft overgeheveld (wat we al jaren wisten!) heeft onze gemeente Weert nog steeds geen antwoord gevonden op de vraag hoe ze dat gaan doen, die burgerparticipatie. De verantwoordelijk wethouder bevestigt dit letterlijk door te zeggen dat ze niet weten welke rol de wijk en dorpsraden moeten spelen. En dat niet weten doen ze al jaren, onze gemeente Weert. Vinden we het dan raar als de gemeente het niet weet, de raden (ook de gemeenteraad) het niet weet, de burgers het niet weten, wat dan het gevolg is?
Ik wel! Ontevreden wijk en dorpsraden, ontevreden burgers, nietszeggende informatieavonden, zwalkend burgerparticipatiebeleid en bovenal: slecht verwachtingsmanagement en miscommunicatie.
Ik voorzie daarom dat de huidige wijk en dorpsraden, gevoed door hun gevoel van niet serieus genomen te worden, gaan afhaken. En de gemeente? Zij zullen reageren met een inhoudelijk statement, nl. dat nu de burgers aan zet zullen zijn, nieuwe ronde, nieuwe kansen.

Hans Marechal

Hans Marechal

Leave a Reply