Pas op de plaats … of doorduwen? (een beschouwing)

By 31 maart 2019 Politiek nieuws

Raadsleden zijn gekozen volksvertegenwoordigers. Ze moeten weten en aanvoelen wat er in de gemeenschap leeft. De signalen uit de samenleving vertalen in beleid en uitvoering is daarbij een volgende stap. Soms moeten raadsleden besluiten nemen waarbij al bij voorbaat vaststaat dat er gedoe van komt. De huisvesting van arbeidsmigranten is daarvan een goed voorbeeld.

In december 2018 heeft de raad het huisvestingsbeleid voor arbeidsmigranten vastgesteld die hier tijdelijk verblijven (short stay). Na enige discussie ging de raad akkoord met het door het college voorgestelde beleid.

Nu de consequenties van het vastgestelde beleid langzaam maar zeker duidelijk worden gaat het hier en daar ‘schuren’. De huisvesting aan de Graafschap Hornelaan is, na hevig verzet van bewoners, van de baan. In Stramproy slijpt men de messen en de wijkraad Rond de Kazerne maakt zich op voor massaal verzet tegen een mogelijke komst van arbeidsmigranten aan de Industriekade.

Juist nu is het van groot belang dat raad en college samen optrekken richting bevolking. Besturen betekent immers niet alleen mooi weer voorspellen. Het betekent ook pal staan voor genomen besluiten ook al roept dit heftige reacties op bij een grote groep inwoners.

Dat samen optrekken is nodig om uit te leggen wát er gaat gebeuren, wáár dat gaat gebeuren, wat de mogelijke gevolgen zijn en welke rol de gemeente daarbij zal spelen. Alleen op die manier krijg je draagvlak en als dat niet lukt wellicht acceptatie bij omwonenden. Externe communicatie noemen ze dat. Van eminent belang.

En juist dáár gaat het mis! Hoe komt dat? Wellicht komt het doordat de boodschap van de gemeente niet eenduidig is. De verantwoordelijkheid voor de huisvesting wordt eenzijdig gelegd bij de huisvesters en de bedrijven die vragen om huisvesting. Formeel wellicht juist maar in de praktijk, voor een gemeente de voorstaat voorop te willen lopen bij burgerparticipatie en overheidsparticipatie, niet handig.

Wie draagvlak en acceptatie vraagt van burgers moet daarvoor iets terug doen in de vorm van zekerheden: Hoe vindt de controle op de ingeschreven personen plaats? Hoe wordt overlast voorkomen? Hoe wordt de openbare orde en veiligheid in en om het gebouw gehandhaafd? Hoe vindt de controle op de huisvesting plaats? Volgen er ook sancties als het mis gaat? Hoe wordt er samengewerkt door de verschillende instanties? Waar kunnen omwonenden zeven dagen per week 24 op 24 uur terecht bij klachten en calamiteiten? Wat is er geregeld inzake parkeren en verkeersafwikkeling? Wanneer stopt de huisvesting definitief of kan er worden verlengd?

Over dat soort zaken willen omwonenden zekerheid. En juist over die zekerheden staat in het raadsvoorstel van december 2018: ‘Hierover wordt separaat een voorstel uitgewerkt voor het college’. Dat voorstel is er nu (nog) niet. Dat zou wel moeten. Daarom tijd voor een pas op de plaats. Eerst helderheid over dat soort zaken alvorens er onomkeerbare besluiten worden genomen.

Door: Rob van Dooren.