Skip to main content
Archief Column

De groenste en de geelste

By 24 januari 2016september 29th, 2019No Comments

Door Rob van Dooren

Toen ik nog een jongetje was zo van een jaar of zes, gebeurde er iets unieks in Weert. Het maakte de tongen los. ‘Hieël Wieërt haatj dur oeëver’. Op de Oelemarkt tussen het toenmalige Fruithuis Wolter en het café van ‘Frits van de Brouwer’ was de eerste ‘Chinees’ neergestreken.

Het eerste Chinese restaurant in Weert heette ‘Dong Long’ en was al snel een begrip in Weert en omgeving. Naast het nieuwe fenomeen van de ‘afhaalchinees’ kon je in het restaurant veel eten voor weinig geld. “Eet je maar rond, het is toch zo gezond. Ja, de Chinees doet veel meer met vlees”. De ouderen onder u kennen dat liedje nog wel. ‘Value for money’, dat wisten de Weertenaren toen al te waarderen.

Wat zeker bijdroeg aan het succes van dit eerste Chinese restaurant waren de Chinese mensen zelf. Uiterst vriendelijk en bezorgd om het iedereen naar de zin te maken. Kortom de ‘integratie’ in het Weertse verliep rimpelloos.

Toch bleef de komst van het Chinese gezin iets spannends en avontuurlijks hebben voor dat jongetje van zes. Een groot land, zo ver weg…..je kon je er in die tijd nauwelijks een voorstelling van maken.

Dat is vandaag de dag wel anders. Je pakt tegenwoordig sneller het vliegtuig naar Peking dan de bus naar Kelpen-Oler. Een van de ‘zegeningen’ van de privatisering van het openbaar vervoer.

Het gemeentebestuur van Weert heeft dat inmiddels ook ontdekt. Je ziet ze tegenwoordig vaker in China op de foto met een delegatie uit zusterstad Hangzhou/Yuhang dan met de wijkraad Moesel. Om er maar eentje te noemen!

Op de reisjes naar China gaat steevast ‘de mantel’ mee. De ‘mantel der liefde’ wel te verstaan, want dat men het in China niet zo nauw neemt met de mensenrechten mag de pret niet drukken als het gaat om economisch gewin.

Wat hebben die China bezoekjes over en weer sedert 2009 de Weertenaren eigenlijk gebracht? Niet veel meer dan een vaag vriendschapsverdrag, enkele kunstuitwisselingen en misschien een hotel. Dat Chinese hotel is overigens een initiatief van een bedrijf uit Zaanstad. Een magere oogst dus na al die jaren. Zeker als Weert naast de ”Groenste” ook de ”Geelste” regio ter wereld wil worden.

‘Bij de buren is het gras altijd groener’, zegt een oud Nederlands spreekwoord.
Toch eens op reis richting Roermond met het gemeentebestuur van Weert? Wedden dat het contact met de naaste buur meer oplevert! En het reisje is ook nog eens veel goedkoper!