In zijn 10e column – Alex in Wonderland – neemt Alex u mee in de wonderlijke wereld van de Weerter politiek.
Vooraf werd al aangekondigd dat de raadsvergadering van 12 juni lang zou duren; dat werd dus een 3-daagse zitting. Dat het uiteindelijk 17 juni zou worden voordat wethouder Steinbach haar motie van treurnis in ontvangst mocht nemen had echter de grootste optimist niet verwacht. Het begint vrij onschuldig de 12e juni. Na de gebruikelijke opening komen de eerste insprekers. Het gaat over woningen bij De Paol op Altweerterheide en de maatschappelijke voorziening (MFA) op Moesel.
Waar inspraak toe kan leiden wordt meteen duidelijk. Een dikke tien jaar wordt er al gepalaverd over een nieuwe MFA op Moesel. De voormalige sporthal en de Microbar zijn ervoor gesloopt. Iedereen tussen de drie en tachtig jaar op Moesel heeft over de MFA inmiddels zijn of haar zegje mogen doen. Van de insprekers van het eerste uur is intussen al een aantal verhuisd naar andere oorden of is afgehaakt. Maar dat mag de pret niet drukken.
Nadat er een zogenaamd -programma van eisen- is vastgesteld is het college van B&W gaan rekenen en tekenen. De uitkomst daarvan is onverwacht. Wat de toekomstige gebruikers willen past niet in de teken- en rekenkunsten van het college. Niet getreurd (dat komt later). Als het niet kan zoals het moet, dan moet het maar zoals het kan, denkt men achter de bestuurstafel.
En zo kan het gebeuren dat er op 12 juni een raadsvoorstel op tafel ligt dat op het eerste gezicht niet onaardig lijkt maar na het openen van de motorkap geen Audi blijkt te zijn maar een Fiat 500. Niemand blij. Te klein voor de verenigingen en ongeschikt voor de activiteiten die er gaan plaatsvinden. Opnieuw naar de tekentafel zegt de raad! Maar daar wil het college niets van weten. Met kunst & vliegwerk en veel moeilijke woorden probeert men er achter de bestuurstafel nog iets van te maken. Tevergeefs. De raad besluit dan maar om het heft in handen te nemen en stuurt het college opnieuw richting Moesel met de opdracht om te doen wat de verenigingen willen.
Omdat het inmiddels na middernacht is, wordt besloten om op donderdag de 13e de vergadering voort te zetten. Weert staat een evenement van buitengewone proporties te wachten. De Närrische Europaïsche Gemeinschaft (NEG) heeft Weert uitverkozen tot zusterstad. Waarom weet niemand, maar dat moet gevierd worden. Er ligt een raadsvoorstel om geld beschikbaar te stellen voor een feestje. Onverwacht snel gaat de raad akkoord onder het motto: We weten niet precies wat het is, het lijkt echter wel mooi te worden!
Op 17 juni is de veelbesproken Omgevingsvisie aan de beurt. Na twee uur discussie laat een kleine meerderheid van de raad zich overtuigen dat de toekomst van Weert bij het college in goede handen is. De meningen zijn verdeeld. Niet iedereen is overtuigd van de goede voornemens.
Tot slot volgt dan de aangekondigde motie van treurnis. Verantwoordelijk wethouder Steinbach moet, na vijf dagen wachten, alsnog op de blaren zitten omdat ze het door de raad afgegeven politieke signaal inzake de MFA niet heeft opgevolgd. De wethouder is onaangenaam verrast en belooft beterschap. De motie haalt geen meerderheid maar het signaal van de raad is duidelijk overgekomen. De toon is gezet: Don’t mess with the local council!
‘Hoop is uitgestelde teleurstelling’.
Laten we hopen dat dit niet gaat gelden voor deze raadsvergadering.
ALEX.
Juni 2024.